Product SiteDocumentation Site

فصل 4. نصب

4.1. روش‌های نصب
4.1.1. نصب با استفاده از CD-ROM/DVD-ROM
4.1.2. راه‌اندازی از USB
4.1.3. نصب با راه‌اندازی شبکه
4.1.4. سایر شیوه‌های نصب
4.2. نصب قدم به قدم
4.2.1. شروع و راه‌اندازی برنامه نصب
4.2.2. انتخاب زبان
4.2.3. انتخاب کشور
4.2.4. انتخاب ساختار صفحه‌کلید
4.2.5. شناسایی سخت‌افزار
4.2.6. بارگیری کامپوننت‌ها
4.2.7. شناسایی سخت‌افزار شبکه
4.2.8. پیکربندی شبکه
4.2.9. گذرواژه مدیر
4.2.10. ایجاد اولین کاربر
4.2.11. پیکربندی ساعت
4.2.12. شناسایی دیسک‌ها و سایر دستگاه‌ها
4.2.13. ابزار پارتیشن‌بندی
4.2.14. نصب سیستم پایه
4.2.15. پیکربندی مدیر بسته (apt)
4.2.16. مسابقه محبوبیت بسته‌های دبیان
4.2.17. انتخاب بسته‌ها برای نصب
4.2.18. نصب راه‌انداز GRUB
4.2.19. پایان فرآیند نصب و راه‌اندازی مجدد
4.3. پس از اولین راه‌اندازی سیستم
4.3.1. نصب سایر نرم‌افزارها
4.3.2. بروزرسانی سیستم
برای استفاده از دبیان،‌باید آن را روی یک رایانه نصب کنید؛ این وظیفه توسط برنامه debian-installer بر عهده گرفته می‌شود. یک نصب صحیح شامل عملیات مختلفی است. این فصل به مرور هر کدام از آن‌‌ها به ترتبیب زمانی می‌پردازد.
فرآیند نصب Jessie بر پایه debian-installer است. طراحی انعطاف‌پذیر آن این امکان را می‌دهد که در سناریوهای مختلف مورد استفاده قرار گیرد. برخلاف محدودیت تحمیل شده توسط تعداد زیاد معماری‌های گوناگون، این فرآیند برای افراد مبتدی بسیار راحت است، چراکه در هر گام کاربر را راهنمایی می‌کند. شناسایی خودکار سخت‌افزار، پارتیشن‌بندی ساده‌شده و رابط‌های گرافیک کاربری بسیاری از مشکلات تازه‌کاران در ابتدای مسیر کار با دبیان را رفع کرده است.
نصب دبیان به ۸۰ مگابایت حافظه اصلی (RAM) و حداقل ۷۰۰ مگابایت حافظه جانبی (Hard Disk) نیاز دارد. تمام رایانه‌های شرکت فالکات این شرایط را دارند. به یاد داشته باشید، این اعداد برای نصب سیستم پایه بدون میزکار گرافیکی در نظر گرفته شده‌اند. برای نصب یک میزکار گرافیکی، حداقل به ۵۱۲ مگابایت حافظه اصلی و ۵ گیگابایت حافظه جانبی فضا نیاز است.

4.1. روش‌های نصب

یک سیستم دبیان می‌تواند با استفاده از ابزارهای گوناگونی نصب شود، مادامی که بایوس دستگاه این اجازه را بدهد. شما می‌تواند فرآیند نصب را از طریق CD-ROM و USB یا از شبکه انجام دهید.

4.1.1. نصب با استفاده از CD-ROM/DVD-ROM

پرکاربردترین حالت نصب استفاده از CD-ROM است (یا DVD-ROM که به همان شکل عمل می‌کند): رایانه از طریق این رسانه راه‌اندازی می‌گردد و برنامه نصب‌کننده کنترل را به دست می‌گیرد.
خانواده‌های مختلفی از CD-ROM اهداف گوناگونی دارند: netinst (فرآیند نصب از شبکه) شامل نصب‌کننده و سیستم پایه دبیان است؛ تمام برنامه‌های دیگر دانلود می‌شوند. “image” آن، که فایل‌سیستم ISO-9660 است تنها فضایی بین ۱۵۰ تا ۲۸۰ مگابایت (بر اساس معماری) را اشغال می‌کند. از طرف دیگر، مجموعه کامل شامل تمام بسته‌ها می‌شود که امکان نصب آفلاین را فراهم می‌سازند و برای رایانه‌ای که به اینترنت دسترسی ندارد مناسب است؛ این مجموعه بالغ بر ۸۴ CD-ROM (یا ۱۲ DVD-ROM یا ۲ دیسک بلوری) می‌شود. اما برنامه‌ها بر اساس محبوبیت و اهمیت خود بین دیسک‌های گوناگون تقسیم شده‌اند؛ سه دیسک اول معمولاً برای هر سناریوی نصبی کافی است، چراکه شامل اکثر نرم‌افزارهای کاربردی هستند.
یک نوع دیگر از image نیز وجود دارد که با نام mini.iso شناخته می‌شود که محصولی جانبی از برنامه نصب‌کننده به حساب می‌آید. این فایل تنها شامل حداقل تنظیمات مورد نیاز جهت پیکربندی شبکه است تا تمام فرآیند نصب از طریق آن صورت گیرد (که شامل دانلود بخشی از خود نصب‌کننده نیز می‌شود، به همین دلیل است که این فایل‌ها با انتشار نسخه جدیدی از نصب‌کننده‌ها خراب می‌شوند). این فایل‌ها می‌توانند در دایرکتوری dists/release/main/installer-arch/current/images/netboot/ از سرورهای اصلی دبیان پیدا شوند.
برای بدست آوردن فایل‌های موجود در CD-ROM نصب‌کننده دبیان، ابتدا باید آن را دانلود کرده و روی دیسک قرار دهید. همچنین می‌توانید با خرید آن‌ها، از پروژه حمایت مالی انجام دهید. برای مشاهده فهرستی از فایل‌های موجود در CD-ROM به وبسایت رسمی مراجعه کنید.

4.1.2. راه‌اندازی از USB

از آنجایی که اغلب رایانه‌ها امکان راه‌اندازی از طریق USB را دارند، شما نیز می‌توانید برای نصب دبیان از آن استفاده کنید (که چیزی بیشتر از یک دیسک با حافظه فلش نیست).
راهنمای نصب توضیح می‌دهد که چطور برنامه debian-installer را روی یک حافظه USB نصب کنید. فرآیند بسیار ساده‌ای است چراکه Imageهای موجود برای معماری‌های i386 و amd64 می‌توانند از طریق CD-ROM یا USB راه‌اندازی گردند.
ابتدا باید نام دستگاه USB را شناسایی کنید (برای نمونه /dev/sdb)؛ ساده‌ترین ابزار برای اینکار استفاده از پیام‌های تولید شده توسط کرنل با استفاده از دستور dmesg است. سپس باید فایل ISO دانلود شده در مرحله پیشین (برای نمونه debian-8.0.0-amd64-i386-netinst.iso) را با استفاده از دستور cat debian-8.0.0-amd64-i386-netinst.iso >/dev/sdb; sync کپی کنید. این دستور نیاز به مجوزهای مدیریتی دارد و از آنجایی که به صورت مستقیم روی حافظه USB می‌نویسد، محتویات موجود آن را پاک می‌کند.
جزئیات بیشتر در راهنمای نصب آورده شده است. در میان سایر موارد، به تشریح یک گزینه جایگزین برای آماده‌سازی حافظه USB که پیچیده‌تر است نیز می‌پردازد، اما امکان شخصی‌سازی گزینه‌های پیش‌فرض نصب را می‌دهد (پارامترهایی که در خط دستور کرنل تنظیم می‌شوند).

4.1.3. نصب با راه‌اندازی شبکه

بسیاری از بایوس‌ها امکان راه‌اندازی از طریق شبکه با دانلود کرنل و فایل‌سیستم مورد نیاز را فراهم می‌سازند. این روش (که با نام‌های گوناگونی مانند PXE یا TFTP شناخته می‌شود) برای رایانه‌ای که CD-ROM ندارد بسیاری کاربردی است یا اگر بایوس نتواند از چنین رسانه‌ای استفاده کند.
این شیوه نصب در دو مرحله کار می‌کند. اول، هنگام راه‌اندازی رایانه، بایوس (یا کارت شبکه) یک درخواست BOOTP/DHCP برای دریافت IP صادر می‌کند. زمانی که سرور DHCP یا BOOTP پاسخی ارسال کند، شامل فایلی است که تنظیمات شبکه را در خود دارد. پس از پیکربندی شبکه، رایانه یک درخواست TFTP (که مخفف Trivial File Transfer Protocol است) صادر می‌کند برای فایلی که نامش از قبل مشخص شده است. هنگامی که این فایل دریافت شود، به مانند یک راه‌انداز عمل می‌کند. در این مرحله است که برنامه نصب دبیان اجرا می‌شود، درست مانند اینکه از هارددیسک، سی‌دی-رام یا حافظه فلش اجرا شده باشد.
تمام جزئیات این روش در راهنمای نصب موجود می‌باشد.

4.1.4. سایر شیوه‌های نصب

زمانی که باید برای تعداد زیادی رایانه، نصب شخصی‌سازی شده‌ای را راه‌اندازی کنیم، معمولاً از یک شیوه نصب خودکار بجای دستی بهره می‌بریم. بر اساس وضعیت و پیچیدگی محیط نصب ما، می‌توانیم از FAI (که مخفف Fully Automatic Installer است و در قسمت 12.3.1, “Fully Automatic Installer (FAI)” توضیح داده شده) استفاده کنیم یا حتی یک دیسک شخصی‌سازی شده نصب ( قسمت 12.3.2, “Preseeding Debian-Installer” را مشاهده کنید).