3.6. Ρύθμιση του Υλικού και του Λειτουργικού συστήματος πριν την εγκατάσταση

Η ενότητα αυτή θα σας καθοδηγήσει στην ρύθμιση του υλικού σας πριν την εγκατάσταση αν κάτι τέτοιο είναι απαραίτητο πριν εγκαταστήσετε το Debian.Αυτό περιλάμβάνει τον έλεγχο και και πιθανά την αλλαγή κάποιων ρυθμίσεων στο firmware του συστήματός σας. Το “firmware” είναι το βασικό λογισμικό που χρησιμοποιείται από το υλικό του υπολογιστή και η πιο κρίσιμη επίκληση του είναι κατά τη διαδικασία της πρώτης εκκίνησης (bootstrap) μετά το άνοιγμα του υπολογιστή. Γνωστά προβλήματα που επηρρεάζουν την αξιοπιστία του Debian GNU/Linux στο σύστημά σας επίσης τονίζονται.

3.6.1. Κλήση του BIOS Set-Up Menu

Το BIOS παρέχει τις βασικές λειτουργίες που χρειάζονται για την εκκίνηση του μηχανήματός σας ώστε με τη σειρά του να επιτρέψει στο λειτουργικό σύστημα να έχει πρόσβαση στο υλικό σας. Πιθανότατα το σύστημά σας παρέχει ένα μενού ρύθμισης του BIOS που χρησιμεύει στη διαμόρφωση του. Πριν εγκαταστήσετε το Debian θα must να βεβαιωθείτε ότι το BIOS σας έχει ρυθμιστεί σωστά. Αν δεν το κάνετε αυτό μπορεί να οδηγήσει το σύστημα σε απρόβλεπτες διακοπές ή σε μια αδυναμία εγκατάστασης του Debian.

Η υπόλοιπη ενότητα έχει προέλθει από το http://www.faqs.org/faqs/pc-hardware-faq/part1/,που απαντά στην ερώτηση “Πώς μπαίνουμε στο μενού ρύθμισης του CMOS”. Η πρόσβαση στο μενού ρύθμισης του BIOS (ή του “CMOS”) εξαρτάται από το ποιός έγραψε το λογισμικό του BIOS:

AMI BIOS

Πλήκτρο Delete κατά τη διάρκεια του POST (power on self test)

Award BIOS

Ctrl-Alt-Esc, ή Delete στη διάρκεια του POST

DTK BIOS

πλήκτρο Esc στη διάρκεια του POST

IBM PS/2 BIOS

Ctrl-Alt-Insert after Ctrl-Alt-Delete

Phoenix BIOS

Ctrl-Alt-Esc ή Ctrl-Alt-S ή F1

Πληροφορίες για την επίκληση άλλων ρουτινών του BIOS μπορούν να βρεθούν στο http://www.tldp.org/HOWTO/Hard-Disk-Upgrade/install.html.

Μερικά μηχανήματα Intel x86 δεν έχουν ένα μενού ρύθμισης του CMOS στο BIOS. Απαιτούν ένα πρόγραμμα ρύθμισης του CMOS. Αν δεν έχετε τη δισκέττα εγκατάστασης και/ή διαγνωστικών για το μηχάνημά σας, μπορείτε να προσπαθήσετε να χρησιμοποιήσετε ένα πρόγραμμα shareware/freeware. Προσπαθείστε να κοιτάξετε το ftp://ftp.simtel.net/pub/simtelnet/msdos/.

3.6.2. Επιλογή συσκευής εκκίνησης

Πολλά μενού ρύθμισης του BIOS σας επιτρέπουν να επιλέξετε τις συσκευές που θα χρησιμοποιηθούν για την αρχική εκκίνηση του συστήματος. Θέστε σαν τέτοιο ένα εκκινήσιμο λειτουργικό σύστημα σε A: (την πρώτη συσκευή δισκέττας) και μετά προαιρετικά την πρώτη συσκευή CD-ROM (πιθανόν να εμφανίζεται σαν D: or E:) και στη συνέχεια από το C: (τον πρώτο σκληρό δίσκο). Η ρύθμιση αυτή σας επιτρέπει να εκκινήσετε είτε από μια δισκέττα είτε από ένα CD-ROM, που είναι και οι δυο πιο συνηθισμένες συσκευές εκκίνησης για την εγκατάσταση του Debian.

Αν έχετε έναν πιο καινούριο ελεγκτή SCSI και μια συσκευή CD-ROM προσαρτημένη σε αυτόν θα είστε σε θέση συνήθως να εκκινήσετε από αυτήν. Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να ενεργοποιήσετε την εκκίνηση από CD-ROM στο SCSI-BIOS του ελεγκτή σας.

Μια άλλη δημοφιλής επιλογή είναι η εκκίνηση από ένα σύστημα αποθήκευσης USB (γνωστό και σαν USB stick μνήμης ή κλειδί USB). Μερικά BIOS μπορούν να εκκινήσουν μια τέτοια συσκευή USB κατευθείαν ενώ κάποια άλλα όχι. Ίσως πρέπει να ρυθμίσετε το BIOS σας να ξεκινά από ένα “Removable drive” ή ακόμα και από ένα “USB-ZIP” για να πετύχετε εκκίνηση από τη συσκευή USB.

Δίνουμε μερικές λεπτομέρειες για το πώς μπορείτε να κανονίσετε την σειρά εκκίνησης. Θυμηθείτε να ξαναρυθμίσετε τη σειρά εκκίνησης μετά την εγκατάσταση του Linux ώστε η επανεκκίνηση του μηχανήματός σας να γίνει από τον σκληρό δίσκο.

3.6.2.1. Αλλαγή της σειράς εκκίνησης σε υπολογιστές με IDE

  1. Καθώς ξεκινά ο υπολογιστής σας πατήστε τα πλήκτρα που χρειάζεται για να μπείτε στο πρόγραμμα ρύθμισης του BIOS. Συνήθως είναι το πλήκτρο Delete. Πάντως, συμβουλευτείτε και την τεκμηρίωση του υλικού σας για τον ακριβή συνδυασμό πλήκτρων.

  2. Βρείτε την ρύθμιση της ακολουθίας εκκίνησης στο πρόγραμμα ρύθμισης του BIOS. Η θέση της εξαρτάται από το BIOS αλλά πρόκειται για ένα πεδίο που αναγράφει δίσκους.

    Συνηθισμένες ακολουθίες σε μηχανήματα IDE είναι οι C, A, cdrom ή A, C, cdrom.

    C είναι ο σκληρός δίσκος και A η συσκευή δισκέττας.

  3. Αλλάξτε την ακολουθία εκκίνησης ώστε να είναι πρώτη η συσκευή του CD-ROM είτε η συσκευή της δισκέττας. Συνήθως τα πλήκτρα Page Up ή Page Down δίνουν κυκλικά τις διάφορες πιθανές επιλογές.

  4. Αποθηκεύστε τις αλλαγές. Οδηγίες στην οθόνη σας λένε πώς να σώσετε τις αλλαγές στον υπολογιστή σας.

3.6.2.2. Αλλαγή σειράς εκκίνησης σε υπολογιστές με SCSI

  1. Καθώς ξεκινά ο υπολογιστής σας πατήστε τα πλήκτρα για να μπείτε στο πρόγραμμα ρύθμισης του SCSI.

    Μπορείτε να ξεκινήσετε το πρόγραμμα ρύθμισης SCSI μετά τον έλεγχο της μνήμης και την εμφάνιση του μηνύματος σχετικά με την έναρξη του BIOS μετά την εκκίνηση του υπολογιστή σας.

    Ο συνδυασμός πλήκτρων που πρέπει να χρησιμοποιήσετε εξαρτάται από το πρόγραμμα. Συνήθως είναι τα Ctrl-F2. Όμως συμβουλευτείτε την τεκμηρίωση του υλικού σας για τον ακριβή συνδυασμό.

  2. Βρείτε το βοήθημα για την αλλαγή της σειράς εκκίνησης.

  3. Ρυθμίστε ώστε η συσκευή με το SCSI ID του CD-ROM να είναι πρώτη στη λίστα.

  4. Αποθηκεύστε τις αλλαγές. Οδηγίες στην οθόνη σας λένε πώς να σώσετε τις αλλαγές στον υπολογιστή σας. Συνήθως με το πάτημα του πλήκτρου F10.

3.6.3. Διάφορες άλλες ρυθμίσεις στο BIOS

3.6.3.1. Ρυθμίσεις για το CD-ROM

Μερικά συστήματα BIOS (όπως το Award BIOS) σας επιτρέπουν την αυτόματη ρύθμιση της ταχύτητας του CD. Θα πρέπει να το αποφύγετε αυτό, και αντίθετα να το ρυθμίσετε στην χαμηλότερη δυνατή τιμή. Αν παίρνετε μηνύματα λαθους όπως seek failed, ίσως αυτή να είναι η αιτία του προβλήματος.

3.6.3.2. Εκτεταμένη εναντίον Επεκταμένης Μνήμης

Αν το σύστημά σας παρέχει και τις δυο επιλογές extended και expanded μνήμης, ρυθμίστε .ωστε να έχετε όσο το δυνατόν περισσότερη extended και όσο το δυνατόν λιγότερη expanded μνήμη. Το Linux απαιτεί extended μνήμη και δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει expanded μνήμη.

3.6.3.3. Προστασία από Ιούς

Απενεργοποιήστε οποιαδήποτε χαρακτηριστικά προειδοποίησης για ιούς παρέχει πιθανόν το BIOS σας. Αν έχετε κάποια συσκευή αντιϊκής προστασίας ή κάποιο άλλο ειδικό υλικό βεβαιωθείτε ότι είναι απενεργοποιημένο ή απομακρυσμένο φυσικά όταν τρέχετε το GNU/Linux. Τέτοιες συσκευές δεν είναι συμβατές με το GNU/Linux. Επιπλέον, λόγω των δικαιωμάτων χρήσης στα συστήματα αρχείων και στην προστασία μνήμης του πυρήνα του Linux οι ιοί στο GNU/Linux είναι κάτι σχεδόν ανήκουστο. [2].

3.6.3.4. Σκιώδης Μνήμη

Η μητρική σας μπορεί να παρέχει σκιώδη RAM ή BIOS caching. ϊσως δείτε ρυθμίσεις για “Video BIOS Shadow”, “C800-CBFF Shadow” κλπ. Απενεργοποιήστε κάθε σκιώδη μνήμη RAM. Η μνήμη αυτή χρησιμοποιείται για την επιτάχυνση της πρόσβασης στις ROM της μητρικής σας καθώς και σε κάποιες από τις κάρτες ελεγκτών. Το Linux δεν χρησιμοποιεί αυτές τις ROM από τη στιγμή της εκκίνησής του γιατί παρέχει το δικό του 32-μπιτο λογισμικό αντί των 16-μπιτων προγραμμάτων των ROM. Απενεργοποίηση της σκιώδους μνήμης μπορεί να αφαιρέσει κάποια από την μνήμη αυτή που θα ήταν διαθέσιμη για χρήση σαν κανονικής μνήμης από εφαρμογές. Αφήνοντάς την ενεργοποιημένη ίσως δημιουργήσει παρεμβολές στην πρόσβαση του Linux στις συσκευές του υλικού σας.

3.6.3.5. Οπή Μνήμης

Αν το BIOS προσφέρει μια επιλογή του τύπου “15–16 MB Οπή Μνήμης” καλό θα ήταν να την απενεργοποιήσετε. Το Linux περιμένει να βρει μνήμη στη θέση αυτή αν έχετε αρκετή RAM.

Υπάρχει κάποια αναφορά για μια μητρική Intel Endeavor στην οποία υπάρχει μια επιλογή που ονομάζεται “LFB” ή “Linear Frame Buffer”. Αυτή έχει δυο ρυθμίσεις. “Disabled” και “1 Megabyte”. Ρυθμίστε την στο “1 Megabyte”. Όταν ήταν απενεργοποιημένη, η δισκέττα εγκατάστασης δεν διαβαζόταν σωστά και τελικά το σύστημα κατέρρεε. Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές δεν ξέρουμε ακόμα ποιό ακριβώς είναι το πρόβλημα με την συγκεκριμένη μητρική — Απλά δούλευε με τη ρύθμιση αυτή ενώ χωρίς αυτήν όχι.

3.6.3.6. Προχωρημένη Διαχείριση Ισχύος (APM)

Αν η μητρική σας παρέχει τη δυνατότητα Προχωρημένης Διαχείρισης Ισχύος (Advanced Power Management , APM) ρυθμίστε την ώστε η διαχείριση της ισχύος να ελέγχεται από το APM. Απενεργοποιήστε τις επιλογές doze, standby, suspend, nap, και sleep καθώς και τον χρονομετρητή σβησίματος του σκληρού δίσκου.Το Linux μπορεί να αναλάβει τον έλεγχο αυτών των επιλογών κάνοντας καλλίτερη δουλειά στη διαχείριση ισχύος από το BIOS.

3.6.4. Ζητήματα που θα πρέπει να προσέξετε για το υλικό

Πολλοί άνθρωποι προσπάθησαν να λειτουργήσουν την CPU των 90 MHz στα 100 κοκ. Μερικές φορές αυτό δουλέυει, αλλά είναι πολύ ευαίσθητα εξαρτώμενο από την θερμοκρασία και άλλους παράγοντες και μπορεί στην ουσία να καταστρέψει το μηχάνημά σας. Ένας από τους συγγραφείς του κειμένου αυτού υπερ-χρόνισε (over-clocked ) το σύστημά του για έναν ολόκληρο χρόνο αλλά στη συνέχεια το σύστημα άρχισε να τερματίζει το πρόγραμμα gcc με ένα μη αναμενόμενο σήμα κι ενώ έκανε την μεταγλώττιση του πυρήνα. Κατεβάζοντας την συχνότητα της CPU πίσω στην κανονική της τιμή έλυσε το πρόβλημα.

Ο μεταγλωττιστής gcc είναι συνήθως το πρώτο πράγμα που αρχίζει να παγώνει εξαιτίας κάποιων κακών τμημάτων μνήμης (ή άλλων προβλημάτων υλικού που αλλάζουν δεδομένα κατά μη προβλέψιμο τρόπο) κι αυτό γιατί φτιάχνει τεράστιες δομές από δεδομένα τα οποία διατρέχει επανειλημμένα.Ένα σφάλμα στις δομές αυτές θα το αναγκάσει να εκτελέσει μια μη νόμιμη εντολή/οδηγία ή να προσπαθήσει να προσβεί μια ανύπαρκτη διεύθυνση μνήμης. Το σύμπτωμα αυτής της κατάστασης είναι το σταμάτημα του προγράμματος gcc από ένα απρόσμενο σήμα.

Οι καλλίτερες μητρικές χρησιμοποιούν parity RAM (ισότιμη RAM) και θα σας ειδοποιήσουν αν το σύστημά σας έχει σφάλμα έστω και σε ένα bit στη RAM. Δυστυχώς, δεν έχουν τρόπο για να διορθώσουν το σφάλμα και έτσι γενικά καταρρέουν απλά αμέσως αφού σας πουν για την ελλαττωματική RAM. Βέβαια ακόμα κι έτσι, είναι καλλίτερο να ξέρετε ότι έχετε μια ελλαττωματική RAM παρά να έχετε μια μνήμη που σιωπηλά εισάγει λάθη στα δεδομένα σας. Έτσι τα καλλίτερα συστήματα έχουν μητρικές που υποστηρίζουν parity και true-parity modules για την μνήμη. Δείτε το ÔìÞìá 2.4.3, “Ψευδής ή “Εικονική” Ομότιμη RAM”.

Αν έχετε true-parity RAM και η μητρική σας μπορεί να την διαχειριστεί, βεβαιωθείτε να ενεργοποιήσετε οποιαδήποτε ρύθμιση του BIOS προκαλεί την διακοπή από την μητρική σε σφάλματα parity μνήμης.

3.6.4.1. Tο κουμπί Turbo

Πολλά συστήματα έχουν ένα κουμπί turbo που ελέγχει την ταχύτητα της CPU. Επιλέξτε την ρύθμιση υψηλής ταχύτητας. Αν το BIOS σας σάς επιτρέπει να απενεργοποιήσετε τον έλεγχο από το λογισμικό του κουμπιού turbo (ή έλεγχο από το λογισμικό της ταχύτητας της CPU) κάντε το και κλειδώστε το σύστημα στην κατάσταση υψηλής ταχύτητας, Έχουμε μια αναφορά για ένα συγκεκριμένο σύστημα , ενώ το Linux κάνει τον αυτο-εντοπισμό (ψάχνοντας για συσκευές υλικού) μπορεί κατά λάθος να πειράξει τον έλεγχο από το λογισμικό του κουμπιού turbo.

3.6.4.2. Cyrix CPU και Σφάλματα Δισκέττας

Πολλοί χρήστες επεξεργαστών Cyrix έπρεπε να απενεργοποιήσουν την cache στα συστήματά τους κατά τη διάρκεια της εγκατάστασης, γιατί η συσκευή της δισκέττας δημιουργούσε λάθη αν δεν το έκαναν. Αν πρέπει να το κάνετε κι εσείς αυτό βεβαιωθείτε να επανεργοποιήσετε την cache όταν έχετε ολοκληρώσει την εγκατάσταση, καθώς το σύστημα τρέχει πολύ αργότερα με την cache απενεργοποιημένη.

Δεν πιστεύουμε ότι αυτό είναι σίγουρα το σφάλμα του επεξεργαστή Cyrix. Ίσως είναι κάτι που το Linux μπορεί να το λύσει. Θα συνεχίσουμε να ψάχνουμε το πρόβλημα αυτό. Για όσους είναι περίεργοι όσον αφορά τα τεχνικά ζητήματα, υππψιαζόμαστε ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα ακύρωσης της cache μετά από μια αλλαγή από 16-μπιτο σε 32-μπιτο κώδικα.

3.6.4.3. Ρυθμίσεις περιφερειακών

Ίσως πρέπει να αλλάξετε τις ρυθμίσεις ή jumpers στις κάρτες των περιφερειακών του υπολογιστή σας. Μερικές κάρτες έχουν μενού ρύθμισης ενώ άλλες εξαρτώνται από jumpers. Το κείμενο αυτό δεν φιλοδοξεί να δώσει ολοκληρωμένες πληροφορίες για κάθε συσκευή του υλικού σας, αυτό που ελπίζει είναι να παρέξει κάποιες χρήσιμες υποδείξεις.

Αν κάποιες κάρτες παρέχουν “απεικονισμένη μνήμη” (“mapped memory”), η μνήμη θα πρέπει να απεικονιστεί κάπου ανάμεσα στις τιμές 0xA0000 και 0xFFFFF (από τα 640K σε μόλις λιγότερο από 1 megabyte) ή σε μια τιμή τουλάχιστον κατά 1 megabyte μεγαλύτερη από την συνολική μνήμη RAM στο σύστημά σας.

3.6.4.4. Υποστήριξη USB στο BIOS και πληκτρολόγια

Αν δεν έχετε κάποιο πληκτρολόγιο τύπου-AT αλλά μόνο ένα τύπου USB, ίσως να πρέπει να ενεργοποιήσετε την προσομοίωση legacy AT πληκτρολογίου στις ρυθμίσεις του BIOS. Κάντε κάτι τέτοιο μόνο αν το σύστημα εγκατάστασης αποτύχει να χρησιμοποιήσει το USB πληκτρολόγιο σας σε κατάσταση USB. Αντίστροφα, για κάποια συστήματα (ιδιαίτερα φορητούς υπολογιστές) ίσως πρέπει να απενεργοποιήσετε την υποστήριξη legacy USB αν το πληκτρολόγιο σας δεν αποκρίνεται. Συμβουλευτείτε το εγχειρίδιο της μητρικής σας και ψάξτε στο BIOS για τις επιλογές “Legacy keyboard emulation” ή “USB keyboard support”.

3.6.4.5. Περισσότερη μνήμη από 64 MB

Ο πυρήνας του Linux δεν μπορεί πάντα να ανιχνεύσει πόση μνήμη RAM έχετε. Αν συμβαίνει αυτό κοιτάξτε στην ενότητα ÔìÞìá 5.2, “Παράμετροι εκκίνησης”.



[2] Μετά την εγκατάσταση μπορείτε να ενεργοποιήσετε αν θέλετε την προστασία του τΤομέα Εκκίνησης. Αυτό δεν προσφέρει επιπρόσθετη ασφάλεια στο Linux αλλά αν τρέχετε παράλληλα Windows μπορεί να αποτρέψει μια καταστροφή. Δεν υπάρχει λόγος να πειράζετε το MBR μετά την ρύθμιση του φορτωτή εκκίνησης.